Co możemy zobaczyć w Sukiennicach? To, co zamknięte w magazynach, niecierpliwie oczekuje swojego miejsca w planowanym Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Krakowie. Obszerną wizualizację zwycięskiego projektu tej placówki autorstwa włoskiej grupy projektowej w składzie: Claudio Nardi i Leonardo Maria Proli umieszczono na półpiętrze, zaraz na początku wystawy.

Ekspozycja zaaranżowana jest tak, by możliwie jak najkorzystniej zainstalować obszerne zbiory nowej sztuki w przestrzeni zupełnie dla niej nieprzystosowanej. Odświeżono tylko tzw. Salę Oświecenia, gdzie prezentowane jest malarstwo. W pozostałych wprowadzono ażurową architekturę z metalowych stelaży, a na ścianach pozostawiono odbite "cienie" ram XIX-wiecznych obrazów i tabliczki z ich opisami. Czasami wynikają z tego palimpsestowego nałożenia prac interesujące dialogi starego z nowym, jak w wypadku wykorzystujących ludowe motywy "Wyliczanek" Małgorząty Markiewicz, wiszących obok podpisu nieobecnego obrazu Józefia Szermentowskiego "Wioska polska".

Premiery

Pokaz gromadzi prace kilkudziesięciu polskich i zagranicznych artystów, a wśród projektów znajduje się wiele zrealizowanych w Krakowie. Sporą ich część pokazywały w ostatnich latach Bunkier Sztuki i Galeria Potocka. Tak jest między innymi w przypadku prac Katarzyny Górnej, Marty Deskur, Oskara Dawickiego czy Łukasza Skąpskiego. Ale mamy tu też zupełne premiery - po raz pierwszy zobaczymy zrealizowaną specjalnie dla zbiorów Małopolskiej Fundacji Muzeum Sztuki Współczesnej pracę Pawła Althamera "Plażowicze", będącą miniaturową rekonstrukcją piaskowych rzeźb opracowanych przez artystę na potrzeby scenografii włoskiej produkcji filmowej. Nigdzie wcześniej nie były też pokazywane "Ruiny" - projekt autorki instalacji w pawilonie polskim na tegorocznym Międzynarodowym Biennale w Wenecji, Moniki Sósnowskiej. W Sukiennicach możemy oglądać model "Ruin", gdy w tym samym czasie jego realizacja w pełnej skali pokazywana będzie w Berlinie na wystawie "Look@Me!".

Strategie

Ambicją projektu "Wreszcie nowa!" było zaprezentowanie możliwie najszerszego wyboru sztuki współczesnej. Dlatego kuratorka Maria Anna Potocka zadbała tu o różnorodność, wprowadzając nie tylko malarstwo, fotografię, rzeźbę, instalacje czy wideo, ale także takie obiektyjak partytura Krzysztofa Pendereckego czy osobiste zapiski Henryka Stażew-skiego. Czytelna jest chęć zaprezentowania wielości sposobów myślenia i postaw autorów - zaczynając od minimalistycznych, po barwne, rozbudowane. Interesująca i ważna dla widzajest też próba pokazania rozmaitych strategii wystawienniczych, których wymagają współczesne realizacje artystyczne, często efemeryczne, trudne w dokumentacji i utrwalaniu, takjak instalacja rysunkowa Otto Zitko, zrealizowana w 2006 roku w Bunkrze Sztuki, która na wystawie reprezentowana jest przez panele zdjęte ze ścian galerii metodami konserwatorskimi, czy performance malarski "Pokaz mody" Milana Kniżaka obecny jako seria zdjęć.

Nawigacja

Prace wystawione w Sukiennicach pochodzą z trzech największych kolekcji sztuki nowoczesnej w Małopolsce, czyli zbiorów Małopolskiej Fundacji Muzeum Sztuki Współczesnej, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Niepołomicach oraz Galerii Sztuki Współczesnej "Bunkier SztuM". Ekspozycja koncepcyj nie funkcjonujejako catósć, bez żadnych podziałów, ale, aby lepiej zorientować się w pochodzeniu obiektów, wprowadzono na tabliczkach z opisami identyfikację w postaci kolorowych kwadratów, odpowiadających poszczególnym kolekcjom.

Sukiennice to doskonałe miejsce do prezentowania najnowszej sztuki, również dlatego, że trafią tu z łatwością nie tylko krakowianie, ale też turyści. Ekspozycja jest skomponowana przejrzyście i nawet dla kogoś niezbyt obytego ze współczesną sztuką może stanowić ciekawe doświadczenie. Zrealizowana ekspresowo, niejako w trybie awaryjnym, dla zapełnienia czekających na remont przestrzeni, wystawa staj e się silnym argumentem w dyskusji nad potrzebą szybkiej realizacji w Krakowie Muzeum Sztuki Nowoczesnej.

25 czerwca 2007